تسلیت شهادت امام باقر (ع)

نامش محمّد بود، کنیه اش ابوجعفر و لقبش باقر.
اهل مدینه بود و ساکن خانه وحی.
در کودکی، هم بازی علی اصغر بود و ستون خیمه گاهِ زین العابدین.
دلش یادگاری بود از عاشقانه های کربلا. کوچه کوچه، غم در دلش بود و با زخم و غربت، الفتی دیرینه داشت.

وجود پربار و جوشنده امام باقر علیه السلام نه فقط برای لب های تشنه دانشمندان تشیع، بلکه برای همه علمای امت اسلامی و حتی همه ادیان، زلال، گوارا و سیراب گر بود.

دلهای بی قرار هنوز پای منبر نور پیشوای پنجم قرار می گیرد. امام مهربان بالای منبر نور راه و رسم مهربانی و جوانمردی را به ما می آموزد و می فرماید: «تو را به پنج چیز سفارش می کنم: ۱) اگر مورد ستم واقع شدی ستم مکن؛ ۲) اگر به تو خیانت کردند، خیانت مکن؛ ۳) اگر تکذیبت کردند، خشمگین مشو؛ ۴) اگر مدحت کنند، شاد مشو؛ ۵) و اگر نکوهشت کنند بیتابی مکن.»
همچنين ايشان مي فرمايند:
«لبخند آدمی به روی برادر دینی اش نیکوست.»

سالروز شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد.

روابط عمومی مرکز